Co oznacza włóknina? Definicja, jak to jest zrobione, porównanie zastosowań

Zapytaj kierownika ds. zakupów w fabryce odzieży, która kategoria tkanin powoduje najwięcej zamieszania podczas pozyskiwania, a szczera odpowiedź brzmi zazwyczaj: włóknina. Termin ten opisuje materiał poprzez to, czym nie jest, co pozostawia projektantów, importerów i zespoły produkcyjne z jedynie mglistym pojęciem o tym, co faktycznie kupują. Włóknina może w dotyku przypominać papier, zachowywać się jak filc, filtrować jak membrana lub wytrzymać jak wytrzymała tkanina techniczna. W tym przewodniku wyjaśniono, co tak naprawdę oznacza włóknina, jak jest produkowana, do czego jest używana, dlaczego większość odzieży nadal opiera się na konstrukcji tkanej i dzianej oraz jak można ją szybko zidentyfikować na etapie pobierania próbek.

Co oznacza włóknina? Jasna definicja

Kiedy specjaliści zajmujący się tekstyliami mówią „włóknina”, mają na myśli płaski, porowaty arkusz wykonany bezpośrednio z pojedynczych włókien lub włókien ciągłych, które zostały ze sobą połączone. Nie ma etapu, na którym włókna są przędzone w przędzę, ani żadnej maszyny, która splata nici tak, jak robi to krosno lub maszyna dziewiarska. Tkanina jest formowana w sposób ciągły: włókna lub włókna ciągłe układane są w luźną wstęgę, która jest sklejana ze sobą za pomocą ciepła, spoiw chemicznych, splątania mechanicznego lub kombinacji tych metod.

EDANA, europejskie stowarzyszenie branżowe zajmujące się włókninami, oraz INDA, jej północnoamerykański odpowiednik, definiują włókninę jako inżynieryjny zespół włóknisty, głównie płaski, z wyłączeniem tkania, dziania i wytwarzania papieru. Ta definicja wymaga uważnej lektury. Zaprojektowane sygnalizuje, że materiał jest przeznaczony do konkretnego zadania, a nie wykonany jako zwykły materiał tekstylny. Montaż włóknisty potwierdza, że ​​jest zbudowany z włókien, w przeciwieństwie do folii z tworzywa sztucznego. Przede wszystkim planarny oznacza, że ​​jest to płaski arkusz, z którym faktycznie pracują kupujący. Wyłączenie tkactwa, dziania i produkcji papieru eliminuje trzy sąsiadujące ze sobą technologie, które ludzie najczęściej mylą z włókninami.

Zatem najkrótsza użyteczna odpowiedź na pytanie, co oznacza włóknina, jest następująca: jest to arkusz włókien połączonych ze sobą bezpośrednio, bez uprzedniego przędzenia tych włókien w przędzę oraz bez ich tkania lub dziania. Nie jest to półprodukt, ani etap pośredni pomiędzy włóknem a tkaniną. Jest to gotowy materiał tekstylny sam w sobie i można go zaprojektować tak, aby działał w sposób, z jakim tkaniny i dzianiny nie mogą łatwo dorównać, na przykład tworząc barierę, która blokuje kropelki, a jednocześnie umożliwia przepływ powietrza.

Skąd wziął się termin i dlaczego powoduje zamieszanie

Słowo włóknina stało się powszechne w połowie XX wieku, kiedy producenci rozpoczęli przemysłową produkcję tkanin, które nie były ani tkane, ani dziane. Filc, wytwarzany przez ludzi od wieków poprzez matowienie włókien wełny pod wpływem wilgoci, ciepła i ciśnienia, był wczesnym przykładem i według współczesnej definicji nadal jest materiałem włókninowym. To, co zmieniło się po latach czterdziestych XX wieku, to skala: maszyny zaczęły wytwarzać wstęgi włókien wiązanych z prędkością kilkuset metrów na minutę, a przemysł potrzebował nazwy dla całej rodziny.

Imię nigdy nie było eleganckie. Nazywanie produktu włókniną mówi jedynie, czym on nie jest, podobnie jak nazywanie samochodu powozem bez konia we wczesnej epoce motoryzacji. W rezultacie kategoria ta jest powszechnie źle rozumiana. W codziennym handlu tekstyliami torby polipropylenowe typu spunbond, media do masek typu „meltblown”, materiał na torebki herbaty układany na mokro, igłowany podkład dywanowy i topliwy materiał łączący odzież są łączone razem jako włóknina, mimo że prawie nic ich nie łączy poza brakiem przeplatanych przędz.

Praktyczną konsekwencją dla kupującego jest to, że samo określenie nie jest w stanie określić wagi, wyczucia dłoni, wytrzymałości, możliwości prania ani ceny. Potrzebujesz procesu produkcyjnego i zawartości błonnika. Dlatego też ten przewodnik wykracza poza samą nazwę i skupia się na sposobie, w jaki faktycznie wytwarzana jest włóknina.

Jak powstaje włóknina?

Cała produkcja włóknin opiera się na tej samej dwuetapowej logice: uformuj wstęgę włókien, a następnie połącz wstęgę w arkusz. Procesy wybrane na każdym etapie tworzą ogromną różnorodność materiałów włókninowych dostępnych na rynku.

Etap pierwszy: Tworzenie sieci światłowodowej

W branży dominują trzy rodziny technologii tworzenia stron internetowych. W produkcji układanej na sucho włókna odcinkowe są zgrzeblone w cienki arkusz lub wdmuchiwane powietrzem w losową wstęgę. Zgrzeblenie układa włókna w równoległą lub lekko splątaną strukturę; Airlaying pozwala uzyskać większą, bardziej przypadkową strukturę, która pasuje do chusteczek i wkładów chłonnych. Produkcja metodą „na mokro” polega na zawieszaniu krótkich włókien w wodzie i odprowadzaniu wody przez sito w celu osadzenia arkusza, podobnie jak przy wytwarzaniu papieru, ale wykorzystuje włókna tekstylne i łączenie inżynieryjne, dzięki czemu produkt zachowuje się jak tkanina, a nie jak papier. Produkcja metodą spunlaid rozpoczyna się od granulek polimeru, topi je, wytłacza stop przez dysze przędzalnicze w celu uzyskania ciągłych włókien i układa te włókna na poruszającej się taśmie. Spunbond i Roztopiony to procesy typu spunlaid, które często łączy się w jednej linii w celu wytworzenia materiałów SMS stosowanych w medycznej odzieży ochronnej.

Etap drugi: łączenie sieci

Luźna sieć prawie nie ma siły; wiązanie zapewnia integralność strukturalną. Poniżej podsumowano trzy główne podejścia.

Każda metoda łączenia zmienia wyczucie dłoni i wydajność. Dzięki wiązaniu termicznemu powstają ostre, mocne materiały o niskiej chłonności. Wiązanie chemiczne może zmiękczyć lub usztywnić wstęgę w zależności od spoiwa i może zwiększyć odporność na wodę lub płomień. Mechaniczne łączenie daje najmiększą, najbardziej tekstylną dłoń, dlatego w chusteczkach kosmetycznych i opatrunkach medycznych dominują tkaniny typu spunlace.

Główne rodzaje włókniny, z którymi się spotkasz

Polipropylen typu spunbond

Koń pociągowy świata włóknin. Granulki polipropylenu są topione i wytłaczane w ciągłe włókna, układane w wstęgę i łączone termicznie. Spunbond jest lekki, mocny, przepuszcza powietrze i jest odporny na wilgoć. Spotykamy go w torbach na zakupy wielokrotnego użytku, osłonach przeciwkurzowych do mebli, zewnętrznych warstwach maseczek chirurgicznych, podkładkach do pieluszek i fartuchach ochronnych. Jest to również produkt, który większość ludzi wyobraża sobie, gdy słyszy termin „włóknina”.

Meltblown

Produkcja rozdmuchu ze stopu wykorzystuje tę samą rodzinę polimerów, ale tłoczy się przez drobniejsze dysze przędzalnicze z powietrzem o dużej prędkości, tworząc ultracienkie włókna o bardzo dużej powierzchni. Powstała siatka doskonale wychwytuje cząsteczki, dlatego też rozdmuchiwanie ze stopu jest niezbędną warstwą filtracyjną w maskach chirurgicznych i respiratorach typu N95. Stosowany jest również do sorbentów rozlewów olejowych, izolacji termicznych i separatorów akumulatorów.

Spunlace

Spunlace, czasami nazywana tkaniną plątaną wodą, powstaje w wyniku splątania układanych na sucho włókien tysiącami ultracienkich strumieni wody pod wysokim ciśnieniem. Nie jest potrzebne żadne ciepło ani spoiwo chemiczne. Rezultatem jest miękki, drapowany i mocny arkusz, który bardziej przypomina tkaną lub dzianinę niż jakakolwiek inna włóknina, dlatego też tkanina typu spunlace dominuje w chusteczkach nawilżanych, chusteczkach do oczyszczania twarzy, opatrunkach medycznych i niektórych elementach odzieży jednorazowej.

Włóknina igłowana

Igłowanie wprowadza igły z kolcami przez wstęgę włókien, wpychając włókna z powierzchni do korpusu arkusza i łącząc je mechanicznie. W procesie tym można uzyskać bardzo grube, gęste materiały przypominające filc. Tkaniny igłowane znajdują zastosowanie pod drogami, w systemach odwadniających, jako podłoże dywanów, wykładziny bagażników samochodowych oraz jako izolacja akustyczna. Stanowią także główną bazę do produkcji geowłóknin.

Włóknina układana na mokro

Produkcja na mokro jest wybierana, gdy produkt końcowy musi być jednolity i mocny po zamoczeniu. W ten sposób powstają torebki herbaty, saszetki z kawą, niektóre media filtracyjne i niektóre medyczne materiały opakowaniowe. Proces przypomina wytwarzanie papieru, ale włókna są dłuższe, a wiązanie jest tak zaprojektowane, że arkusz zachowuje swoją integralność po nasyceniu.

Włóknina typu Stitchbond

Stitchbonding to pomost pomiędzy włókniną a dzianiną. Wstęga włókien jest wzmacniana poprzez przeszycie przez nią cienkiej przędzy, tworząc tkaninę, która układa się trochę jak dzianina, ale jest wytwarzana z szybkością i kosztem włókniny. Tkaniny łączone ściegiem pojawiają się w wyściółkach obuwia, tapicerce, odzieży chroniącej przed ciepłem i niektórych ubraniach technicznych.

Kluczowe właściwości i działanie włóknin

Włókninę najlepiej rozumieć jako materiał inżynieryjny, a nie jako tradycyjny materiał tekstylny. Producent wybiera włókno, strukturę sieci, metodę łączenia i dowolną obróbkę wykończeniową, aby osiągnąć określony zestaw celów wydajności. Dlatego dwie włókniny o tej samej gramaturze mogą zachowywać się zupełnie inaczej: jedna może być sztywna i papierowa, druga miękka i przypominać ręcznik.

Dla planowania produkcji ważny jest jeden szczegół: włókniny są kierunkowe. Wytrzymałość, rozciąganie i wydłużenie w kierunku maszynowym i poprzecznym mogą się zauważalnie różnić. Kiedy części są cięte pod różnymi kątami względem rolki, mogą zachowywać się inaczej na linii szycia. Doświadczeni nabywcy włóknin projektują swoje wzory w oparciu o tę anizotropię lub wybierają produkt typu spunlace, gdy wymagana jest bardziej jednolita ręka.

Wykończenie poszerza zakres wydajności. Włókniny można impregnować hydrofobowymi wykończeniami, środkami zmniejszającymi palność, środkami antybakteryjnymi i zmiękczaczami. Można je drukować, tłoczyć, flokować lub laminować. Rzecz w tym, że prawie wszystkie właściwości włókniny zostały tam wprowadzone świadomie podczas prac inżynieryjnych, a nie odziedziczone po samym włóknie.

Do czego służy włóknina?

Włókniny pojawiają się niemal w każdej branży. Dla importera odzieży najbardziej znane zastosowania to jednorazowa odzież ochronna, elementy masek, materiały łączące, opakowania i produkty higieniczne, ale największe ilości to odzież wierzchnia.

• Medycyna i opieka zdrowotna: maski chirurgiczne, fartuchy izolacyjne, obłożenia, opatrunki, chusteczki i okłady do sterylizacji.
• Higiena: pieluszki, artykuły higieniczne dla kobiet, podpaski dla dorosłych i chusteczki do spłukiwania.
• Filtracja: filtry kabinowe, media HVAC, przemysłowa filtracja cieczy i worki próżniowe.
• Motoryzacja: wykładziny bagażnika, podsufitki, podkładki dywanowe, izolacja akustyczna i warstwy zapewniające komfort siedzeń.
• Konstrukcja: podkłady dachowe, okłady domów, opaski rurowe i okładziny izolacyjne.
• Geotekstylia: podkłady drogowe, drenaż, kontrola erozji i wykładziny składowisk.
• Rolnictwo: osłony upraw, bariery dla chwastów i maty kapilarne.
• Odzież: topliwe i nietopliwe łączniki, naramienniki, usztywniacze pasa, wyściółki butów i toreb oraz kombinezony jednorazowe.
• Tekstylia domowe: elementy materacy, poszewki na poduszki, ściereczki do czyszczenia, prześcieradła do suszarek i pokrowce na meble.

Ujednolicający wzór jest taki, że włókninę wybiera się wtedy, gdy płaski arkusz włókien technicznych może wykonać to zadanie przy niższym koszcie lub przy lepszych właściwościach barierowych lub filtracyjnych niż tkanina lub dzianina. W odzieży oznacza to zwykle rolę wspierającą lub jednorazową, a nie widoczną warstwę zewnętrzną.

Z punktu widzenia kupującego ten sam materiał fizyczny może służyć bardzo różnym rynkom. Rolka typu spunbond dostarczana w gramaturze 25 gramów na metr kwadratowy może w jednej fabryce stać się osłoną przeciwpyłową, a w drugiej torbą na zakupy, po prostu zmieniając wzór kroju i szycia. Niezmienna pozostaje zasada inżynieryjna: tkanina została wykonana z granulek polimerowych w jednej ciągłej linii, dlatego przy zakupie włóknin najważniejsze są tolerancje, takie jak równomierność gramatury i zgodność szerokości rolki.

Włóknina vs tkanina vs dzianina: różnice, które mają znaczenie

Dla każdego, kto pozyskuje tkaniny na odzież, porównanie trzech rodzin tkanin ma większe znaczenie niż sama definicja włókniny. Wszystkie trzy wyglądają podobnie na wieszaku, ale mają inną budowę, inaczej zachowują się na stole do krojenia i inaczej zachowują się w codziennym użytkowaniu.

Struktura

Tkanina składa się z dwóch zestawów przędz, osnowy i wątku, splecionych pod kątem prostym na krośnie. Ma określoną linię słojów, kierunek odchylenia i stabilną strukturę odporną na odkształcenia. Dzianina składa się z jednej ciągłej przędzy uformowanej w zazębiające się pętelki; ma naturalną elastyczność i może być zaprojektowany tak, aby rozciągał się w jednym lub dwóch kierunkach. Włóknina wytwarzana jest bezpośrednio z włókien, bez przędzy i pętelek. Jest to spojona wstęga bez linii słojów w sensie tkania lub dziania. Ta pojedyncza różnica strukturalna przekłada się na niemal każdą różnicę w wydajności. Jeśli chcesz mieć pełny obraz produkcji, sposób, w jaki powstają dzianiny i tkaniny, jest inny wyjaśnia, dlaczego te dwie rodziny przędzy zachowują się tak odmiennie.

Siła i trwałość

Przędza nadaje tkaninom i dzianinom mechaniczny szkielet. Wytrzymałość tkaniny wynika z przeplatania ciasno upakowanych przędz; trwałość dzianiny wynika z rozkładu naprężeń na wiele pętli. Włóknina opiera się na punktach łączenia rozproszonych na arkuszu, dlatego rozdziera się stopniowo wzdłuż linii, a nie strzępi się lub rozdziela. Tkaniny wyróżniają się wytrzymałością na rozciąganie i stabilnością wymiarową. Dzianiny wyróżniają się rozciągliwością i regeneracją. Włókniny wyróżniają się tanią, szybką i funkcjonalną produkcją arkuszy.

Rozciąganie i regeneracja

W przypadku odzieży sportowej, warstw podstawowych i wszystkiego, co musi poruszać się wraz z ciałem, dzianinowa konstrukcja jest nie do pokonania. Tkaniny mogą się rozciągać, jeśli doda się do nich przędzę elastyczną, ale ich odzysk jest ograniczony. Większość włóknin ledwo się rozciąga, a te zawierające włókna elastomerowe słabo regenerują się po wielokrotnym użyciu. Kupujący, który potrzebuje materiału, który po całym dniu ruchu odpina się, powinien szukać dzianiny, a nie włókniny.

Drapowanie, dłoń i oddychalność

Modne tkaniny muszą opadać, składać się i podążać za ciałem. Tkane satyny układają się w gładkie, płynne fałdy; lekkie dzianinowe koszulki otulające ciało; i oba przepuszczają powietrze i wilgoć. Włóknina ma zazwyczaj charakterystyczną płaskość. Składa się w sztywne zagniecenia i nie dopasowuje się dobrze do zakrzywionych powierzchni. Produkty Spunlace są najbliższe tkaninie, ale nawet im brakuje bogatego, złożonego charakteru tkanej krepy, krepy ze sztucznego jedwabiu czy delikatnego single jerseyu. Dlatego widoczne zewnętrzne warstwy odzieży są w przeważającej mierze tkane lub dziane.

Pielęgnacja i pranie

Większość włóknin nie jest przeznaczona do wielokrotnego prania. Polipropylen wiązany termicznie odkształca się i kurczy, arkusze układane na mokro tracą swoją strukturę, a niektóre produkty igłowane tracą włókna. Tkaniny i dzianiny wykonane z odpowiednio przetworzonej wiskozy, poliestru, bawełny czy mieszanek wytrzymują dziesiątki cykli prania. Jeśli użytkownik końcowy zamierza wyprać odzież, tkanina zewnętrzna powinna mieć konstrukcję opartą na przędzy. Włóknina topliwa wytrzymuje pranie, ponieważ jest stabilizowana wewnątrz odzieży, ale jako widoczna powierzchnia zewnętrzna nie wytrzyma.

Koszt i dostępność

Produkcja włóknin odbywa się z szybkością kilkuset metrów na minutę, podczas gdy produkcja tkanin i dzianin jest wolniejsza i wymaga więcej pracy i energii na metr. Ta prędkość, w połączeniu z brakiem etapu przędzenia przędzy, zapewnia włókninie przewagę kosztową. Zwoje włókniny w masie są często o połowę tańsze od zwojów tkanych o tej samej masie. Ale porównanie ma znaczenie tylko wtedy, gdy końcowe zastosowanie toleruje krótszy cykl życia i prostsze wyczucie dłoni.

Praktyczna zasada dotycząca pozyskiwania odzieży jest prosta: włókninę wybiera się ze względu na funkcjonalność i cenę, tkanie ze względu na stabilność i wykończenie, a dzianie ze względu na rozciągliwość i wygodę. Wybór na podstawie końcowego zastosowania zapobiega większości błędów w próbkowaniu, które wynikają z traktowania trzech rodzin jako wymiennych.

Tkanina mech krepowana Lux z poliestru i spandexu Ta lekka tkanina krepowa, składająca się z 96% poliestru i 4% spandexu, zapewnia drapowanie i elastyczność. Służy jako użyteczny punkt porównawczy przy ocenie alternatywnych włóknin dla strukturalnych elementów odzieży. Zobacz produkt →

Co oznacza włóknina dla produkcji odzieży?

Fabryki odzieży spotykają się z włókninami najczęściej w trzech rolach. Pierwszym i najważniejszym jest połączenie topliwe. Kołnierze, mankiety, plisy, paski i otwory kieszeni są prawie zawsze stabilizowane włókniną pokrytą klejem aktywowanym na gorąco. Interfejs dodaje struktury bez dodawania widocznej warstwy. Włóknina jest popularna, ponieważ nie ma linii słojów, więc nie ciągnie się w żadnym kierunku i można ją układać do cięcia bez obawy o zniekształcenie odchylenia.

Drugą rolą jest odzież jednorazowa i ochronna. Fartuchy spawalnicze, kombinezony do pomieszczeń czystych, fartuchy medyczne, kombinezony ochrony chemicznej i nakładki na rękawy dla przemysłu spożywczego są zwykle wykonane z włókniny SMS lub spunbond. W przypadku tych produktów włóknina jest dokładnie tym, za co płaci klient: barierą, oddychalnością, hydrofobowością i możliwością jednorazowego użytku.

Trzecią rolą jest wsparcie wewnętrzne: naramienniki, podkładki pod miseczki, rolki kołnierzyka, usztywniacze czapek, wyściółki toreb i elementy obuwia. Te małe kawałki są często wycinane z igłowanej lub spajanej termicznie włókniny i zszywane lub klejone.

Jednak w przypadku głównego materiału zewnętrznego odzieży włóknina rzadko pojawia się z powodów już omówionych: drapowania, wytrzymałości szwów, trwałości w praniu i estetyki. Tkana satyna ze sztucznego jedwabiu układa się w gładkie fałdy i jest odporna na wielokrotne czyszczenie; arkusz włókniny o tej samej gramaturze pękłby, zbrylał się i zniekształcał. Kiedy kupujący określa materiał na sukienkę, bluzkę, marynarkę lub spodnie, punktem wyjścia powinna być konstrukcja z tkaniny lub dzianiny.

W Shaoxing YUZE Textile nasze asortymenty tkanin i dzianin obejmują kategorie faktycznie określone przez nabywców mody: sztuczny jedwab i popelina na bluzki i sukienki, satyny poliestrowe na stroje wieczorowe, ściągacze i pojedyncze koszulki na dzianiny, dzianiny żakardowe na teksturowane bluzki oraz łączony polar na jesień i zimę. Często wyjaśniamy klientom, że włóknina ma swoje własne zastosowania, ale odzież, która w dotyku przypomina tkaninę, musi być wielokrotnie prana i zachować swój kształt, wymaga tkaniny na bazie przędzy. Jeśli porównujesz włókninę z tkaniną lub dzianiną w projekcie odzieży, zacznij od końcowego zastosowania i wracaj do struktury.

Lekka satynowa tkanina Armanisatin PD Przezroczysta, płynna satyna wykonana w 97% z poliestru i 3% spandexu o gramaturze 95 g/m², idealna na bluzki i sukienki. Gładka powierzchnia i delikatna rozciągliwość sprawiają, że jest to mocny kandydat, gdy wymagana jest stabilność i miękkość tkaniny. Zobacz produkt →

Jak rozpoznać włókninę na etapie pobierania próbek

Przed wysłaniem próbki do laboratorium zazwyczaj można zidentyfikować włókninę w czasie krótszym niż minuta, wykonując proste testy manipulacyjne.

1. Sprawdź krawędź cięcia. Delikatnie pociągnij igłą za róg. Tkanina uwolni nitki, które odrywają się od krawędzi. Na dzianinie będą widoczne pętelki rozciągające się w łańcuszkach. Włóknina w ogóle się nie strzępi; jego brzeg rozdziera się jak gruby papier lub gubi kilka luźnych włókien, ale nie pojawia się żadna przędza.
2. Poszukaj linii ziaren. Przytrzymaj tkaninę pod światło i obróć ją. Tkanina ma regularną siatkę osnowy i wątku. Dzianina przedstawia pionowe kolumny i poziome rzędy pętelek. Włóknina nie ma powtarzającego się wzoru; wygląda losowo lub lekko pochmurno.
3. Rozciągaj się wzdłuż i w poprzek. Tkana bawełna charakteryzuje się minimalnym rozciągnięciem włókien i lekkim ugięciem. Dzianiny łatwo się rozciągają w co najmniej jednym kierunku. Większość włóknin jest odporna na rozciąganie w obu kierunkach i sprawia wrażenie tektury.
4. Rozerwij tkaninę. Zrób małe nacięcie i rozdarcie obiema rękami. Tkanina rozdziera się w miarę prosto, wzdłuż kierunku przędzy. Dzianina jest odporna na rozdarcia i może uciekać. Włóknina rozdziera się nierównomiernie, często z rozmytym brzegiem, a rozdarcie może się zakrzywiać, gdy łączenie jest nieregularne.
5. Odetnij kilka włókien i podpal. Włóknina polipropylenowa topi się w twardą kulkę i kurczy się pod wpływem płomienia. Poliester i nylon zachowują się inaczej niż włókna celulozowe. Test należy zawsze wykonywać pęsetą i ognioodporną powierzchnią, nigdy w pobliżu sklepu z rolkami.

Te pięć kontroli zajmuje mniej czasu niż przeczytanie pełnej specyfikacji i może zapobiec kosztownemu błędowi, gdy włóknina dostawcy nie spełnia Twoich oczekiwań co do materiału, który zachowuje się jak tkanina.

Powszechne błędne przekonania na temat włókniny

Ponieważ kategorię tę definiuje wykluczenie, przyciąga ona więcej niż tylko mitów. Oto nieporozumienia, które powodują najwięcej problemów w rozmowach handlowych.

• Włóknina to tańsza wersja tkanej tkaniny. Nie. To inna kategoria produktów z innym zestawem zadań. Torba spunbond i tkanina popelinowa na koszulę nie są produktami konkurencyjnymi.
• Wszystkie włókniny są jednorazowego użytku. Nie. Geotekstylia i włókniny samochodowe są projektowane tak, aby przetrwać dziesięciolecia. Jednorazowość jest wyborem projektu, a nie właściwością definiującą.
• Włóknina oznacza filc. Filc to jeden z rodzajów włókniny wytwarzany przez matowienie włókien pod wpływem ciepła, wilgoci i ciśnienia. Większość włóknin przemysłowych wytwarzana jest w zupełnie innych procesach.
• Włóknina to papier. Włóknina układana na mokro ma taką samą metodę formowania jak papiernictwo, ale wykorzystuje włókna tekstylne i łączenie inżynieryjne. Dobra chusteczka spunlace pozostaje mocna, gdy jest mokra; papier nie.
• Włóknina jest wodoodporna. Nie automatycznie. Wiele włóknin jest bardzo porowatych. Wodoodporność to właściwość inżynieryjna dodawana, gdy wymaga tego aplikacja.
• Jeśli tkanina wygląda jak tkanina, musi być tkana lub dziana. Niektóre produkty spunlace i Stitchbond są zaprojektowane tak, aby imitować wygląd tkaniny lub dzianiny. Zawsze sprawdzaj krawędź cięcia przed założeniem konstrukcji.

Włóknina vs tkanina klejona: nie myl tych dwóch

Słowo „związany” powoduje prawdziwe zamieszanie w pozyskiwaniu odzieży, ponieważ ma dwa różne znaczenia. W przemyśle włókninowym łączenie oznacza łączenie luźnej wstęgi włókien w arkusz za pomocą ciepła, środków chemicznych lub splątania mechanicznego. W przemyśle odzieżowym i wierzchnim tkanina klejona oznacza zwykle dwie gotowe warstwy tekstylne, laminowane razem klejem, często z funkcjonalną membraną pomiędzy nimi.

Klejona tkanina wierzchnia zazwyczaj łączy tkaną tkaninę wierzchnią z dzianinowym polarowym spodem lub dzianinową warstwę wierzchnią z trykotowym spodem. Gotowy materiał zachowuje swoją tkaną lub dzianinową tożsamość; to warstwy są połączone, a nie luźne włókna. Natomiast włóknina zaczyna się i kończy jako sieć włókien.

Czasami te dwie kategorie się spotykają: niektóre włókniny służą jako warstwa środkowa w laminacie wiązanym. Jednak dostawca oferujący łączony polar typu sherpa lub łączoną francuską frotte oferuje tekstylia laminowane, a nie włókninę, a oczekiwania dotyczące wydajności są zupełnie inne. W przypadku dzianin jesienno-zimowych popularne są konstrukcje łączone, takie jak polar wiązany sherpą, ponieważ łączą w sobie ciężar ciała, izolację i miękkość dłoni w jednej warstwie tnącej.

Polar poliestrowy Sherpa Bonded Ten łączony polar, w całości składający się z poliestru o gramaturze 360 g/m², zapewnia ciepło i ciało w jednej warstwie tnącej. Reprezentuje kategorię tekstyliów laminowanych, która kontrastuje z konstrukcjami z włókniny omawianymi w załączonych wytycznych. Zobacz produkt →

Jak wybrać odpowiednią rodzinę tkanin do swojego zamówienia

Kiedy określasz tkaninę, pierwszym pytaniem nie jest włókno ani kolor. To właśnie takiej struktury potrzebuje odzież. Przeanalizuj decyzję w tej kolejności.

1. Zdefiniuj końcowe zastosowanie. Jednorazowy kombinezon ochronny wskazuje na włókninę. Sukienka, która będzie noszona i czyszczona chemicznie przez lata, wskazuje na sukienkę tkaną lub dzianinową.
2. Zdefiniuj wymagania mechaniczne. Wysoka rozciągliwość z odzyskiem oznacza dzianinę. Wysoka stabilność wymiarowa i chrupkość oznaczają tkanie. Jeśli żadne z nich nie jest wymagane, wystarczy włóknina, ale sprawdź obłożenie i tolerancję prania.
3. Zdefiniuj odczucie dłoni za pomocą próbek fizycznych. Włókninę można zadrukować tak, aby wyglądała jak tkanina, ale nie będzie sprawiać wrażenia włókniny w dłoni ani na ciele.
4. Zdefiniuj pułap kosztów. Włóknina jest zwykle tańsza w przeliczeniu na metr, ale tańsza tkanina, która nie spełnia wymagań użytkownika końcowego, jest ostatecznie najdroższym wyborem.
5. Zapytaj zespół produkcyjny oraz dział sprzedaży o wytrzymałość, zachowanie krawędzi i pranie. Rzetelny producent powie Ci, kiedy wybrana konstrukcja jest niewłaściwa dla zastosowania.

Nie zakładaj, że tkanina z etykietą „włóknina” jest gorszej jakości. Może to być dokładnie właściwe rozwiązanie dla tego zadania. Ale nie zakładaj, że może zastąpić tkaninę lub dzianinę w ubraniu, które wymaga drapowania, rozciągania lub trwałości w praniu. Właściwości te wynikają z konstrukcji opartej na przędzy i żadna ilość wiązań włókien nie jest w stanie ich w pełni zastąpić.

Gramatura jest jedną z pierwszych specyfikacji, które należy sprawdzić. Włókniny są zwykle podawane w gramach na metr kwadratowy z tolerancją zwykle plus minus pięć procent. W przypadku tkanin i dzianin kupujący potwierdzają również liczbę nici, liczbę przędzy i gotową szerokość. Zrozumienie, która specyfikacja należy do której struktury, pozwala uniknąć sporów na etapie kontroli.

Końcowe przemyślenia: co oznacza dla Ciebie włóknina?

Dla kupującego najbardziej użyteczna definicja włókniny jest raczej praktyczna niż formalna. Włóknina to arkusz włókien połączonych bezpośrednio ze sobą za pomocą ciepła, środków chemicznych lub splątania mechanicznego, wytwarzany w jednym ciągłym procesie bez przędzenia i bez tkania lub dziania. Jest to zaprojektowany, funkcjonalny materiał o prawdziwych zaletach: szybkości produkcji, niskim koszcie, wydajności barierowej, filtracji i elastyczności projektowania. Ma również rzeczywiste ograniczenia: drapowanie, rozciągliwość, trwałość w praniu i wytrzymałość na rozdarcie, z którymi tkaniny na bazie przędzy radzą sobie znacznie lepiej.

Zrozumienie tych granic ma znaczenie w codziennym handlu. Jeśli dostawca mówi o włókninie, zapytaj o konkretny proces, czy to spunbond, Meltblown, spunlace, igłowanie czy układanie na mokro, i potwierdź zawartość włókien. Kiedy projektant prosi o tkaninę, która w dotyku przypomina tkaninę, którą można prać jak tkaninę i drapować jak tkaninę, wybierz tkaninę lub dzianinę i od niej rozpocznij prace nad nią.

YUZE Textile to profesjonalny producent i eksporter tkanin i dzianin z siedzibą w Shaoxing w stanie Zhejiang, niedaleko China Textile City, posiadający własny zespół projektowy, bezpłatne pobieranie próbek i ścisłą kontrolę poszczególnych elementów przed pakowaniem. Jeśli w Twoim następnym zamówieniu zostanie uwzględniona różnica między włókniną a tkaniną lub między dzianiną dżersejową a tkaną krepą, nasz zespół może dostarczyć próbki i analizę techniczną przed zatwierdzeniem zamówienia. Przejrzyj nasze kolekcje tkanin i dzianin aby porównać struktury obok siebie.